Fietsend Australië rond

Als je het mij vraagt, duurt 24 uur vliegen langer dan een week fietsen!

Donderdagochtend 15 januari was het zover: de fietsreis rondom Australië begint! Papa en mama brachten me met een busje met daarin twee gevulde fietsdozen naar Schiphol, daar was mijn zus ook om me uit te zwaaien! Fietsdozen check je in als speciale bagage.

Oversized bagage mag maar 23 kilo wegen, mijn beide fietsdozen kwamen op 28 kilo uit. Spannend! Taak 1 was het inchecken van de baggage. Vol spanning checkte ik mijn fietsdozen in. De ‘check-inmeneer’ bekeek het gewicht en zei er niets over, dat was een goed teken! Na een niet nader te noemen bedrag te hebben betaald, werd ik doorverwezen naar de oversized bagageband. De fietsen mogen mee!

Minimaal elf maanden weer op reis. Na het inchecken van de bagage aten we nog wat met de Familie en namen we afscheid.
Afscheid nemen, wat is dat klote zeg. Huilend in de La Place staan en met tranen in de ogen door Schiphol lopen. Alleen maar mooi, van die momenten waarop je beseft hoeveel je om je dierbaren geeft, die momenten zijn goud waard.

Op naar de douane om de reis te starten, van de douane naar de gate en daar werd ik aangesproken door een medereiziger met een fietshelm aan zijn tas. De tijd vloog voorbij tijdens onze gesprekken over het fietsen. Jesse Den Otter is een opkomend talent, rijdt deze week een meerdaagse koers in Mumbai en zit op dezelfde vlucht! Later kwamen zijn teamgenoten aan tafel zitten en werd er veel over reizen en fietsen gepraat.

Het zijn voor mij drie etappes om in Perth te komen. Amsterdam-Mumbai-Singapore-Perth.
Vlucht 1 ging helemaal prima, 8,15 uur en verliep soepel. Het vliegtuigvoedsel, wat verschrikkelijk lekker zeg! Aangekomen in Mumbai was het chaos, echt die heerlijke Indiase chaos. Slecht geregelde overstappen, net te weinig personeel en een vreselijke geur. Ik vind India prachtig! Het is een grote luchthaven met veel eet- en zitgelegenheden, 8 uur overstap maar ik vermaak me hier prima. Ook geniet ik onwijs van de Indiaanse head shake die ze voor elke gelegenheid gebruiken!

Vlucht drie zo vaak vlieg ik niet en haastend langs alle gates zag ik een bord waarop aangegeven stond dat het nog zo’n vijftien minuten lopen was, ik had nog zo een vijftien minuten voordat de gate dichtging, rennend over het vliegveld, kwam ik net op tijd, bezweet aan bij de gate. Security was voor de gate wat echt supertop was, snelle shirtwissel en een deodorant en het vliegtuig in! Precies op tijd. Mijn buurman was Edward, een man die al zo een veertig jaar in Perth woont, we spraken wat, hij checkte mijn route voor de komende maand en was jaloers. “you will have the most beautiful time of your life man, i am so jealous of you”
Zes uur later na wat gesprekken met Edward, wat slaap, wat eten en een film landden we in Perth. Hier gaat het avontuur beginnen realiseerde ik me al heel snel!

En nu, wordt mijn grootste angst waarheid? Ben ik aangekomen en mijn fietsen niet? Gelukkig niet, na een paspoort en visacontrole mocht ik mijn bagage ophalen en daar stonden ze, twee fietsdozen met wat beschadigingen aan de zijkant maar het valt alles mee. Fietsen geladen op een karretje werd ik tegen gehouden, “Sir, are these bikes new? What do the bikes cost? You have to pay import taxes” Dat was een flinke domper, berekend zou het me nog een extra €1000 kosten. Na wat peentjes zweten en babbelend over mijn plan zeiden ze dat het oké was en dat ik zonder te betalen door mocht. Ik was ongekend blij! En daar, daar wachtte Bas op me!
Wie Bas is? Dat lees je in mijn volgende bericht!

Bedankt voor het lezen en tot snel!

Wil je mij helpen deze reis voort te zetten? Hieronder staat een donatieknop. Druk hierop en je wordt doorgestuurd naar de website ‘Buy Me a Coffee’. Vul het gewenste bedrag in en laat een leuk berichtje achter. Dankjewel ❤️